Nieuwsbrief november '26

Herinneringen aan en afscheid van Herman Van Impe

Vandaag nemen we afscheid van het stoffelijke lichaam van onze dierbare en zeer gewaardeerde vriend Herman Van Impe.

Bewust spreekt ik over “afscheid van het stoffelijke lichaam”, want van de vele schitterende momenten en prachtige herinneringen aan hem zullen we geen afscheid kunnen nemen. Zijn gedachtengoed en zijn betrokkenheid zal binnen de vrienden van Fifty One International en speciaal Fifty One Sint-Truiden, maar ook bij zijn vrienden van Obereggen en daarbuiten voortleven En als ik dit uitspreek betrek ik daar tevens zijn lieve echtgenote Ariane bij.

Er komt bovendien vandaag ook geen einde aan onze vriendschap. Daarvoor was Herman een te zeer gewaardeerd, uniek en authentiek persoon.

De Italiaanse dichter, schrijver en filosoof Carlo Michelstaedler heeft eens geschreven:

“De mens verwerft het recht op leven niet met een beperkte hoeveelheid werk, maar met onbeperkte activiteit”.

Deze gedachte en ervaring, zoals ik het heb beleefd, heeft mede geleid tot de volgende woorden bij de herinneringen aan Herman:

In 1993 ontmoeten we elkaar voor het eerst binnen de Fifty One beweging. Hij al in een verantwoordelijke functie binnen het District 102 en ik als pas aangekomen lid van Fifty One Keerbergen. Sindsdien zijn onze beide levens nauw met elkaar verbonden en gaf Herman de passie, die bij hem in alle daden en acties aanwezig was voor het gedachten goed van onze beweging aan allen, althans zij, die daar voor openstonden, door. Ook aan mij. Voor hem was de slogan “Vriendschap, Achting en Verdraagzaamheid” geen holle kreet, maar een bittere ernst en een sterke motivatie. De maatschappij had en heeft heden ten dagen aan die begrippen en de daarmee samenhangende daden nog steeds nood.

Hij wist binnen de Fifty One International te overtuigen en groeide in de loop der jaren uit tot een sterke persoonlijkheid en gerespecteerde verantwoordelijke bestuurder. Hij bekleedde een aantal jaren de functie van Gouverneur van ons District 102. Hij schrok niet terug voor moeilijke beslissingen en deelde zijn onderbouwde mening transparant en eerlijk. Daarbij zich bewust zijnde dat er verschillende opvattingen bestonden, die niet allen hebben willen accepteren, zoals de geschiedenis ons heeft geleerd.

Binnen de Fifty One International groeide Herman door tot de eindverantwoordelijke functie van Gouverneur-Generaal, waarbij expansie, samenwerking en vertrouwen basis uitgangspunten waren. In die rol bezocht hij en wij, als District 102 vriendenclub, samen met onze dames Engeland om de clubs aldaar een morele steun te bieden en hij toog samen met Ariane naar Tahiti op verzoek van Francois Duson, de toenmalige Secretaris-Generaal van Fifty One International. We organiseerden de jaarlijkse Congressen en vormden een hecht team met duidelijke en transparante doelstellingen. Ik wil niet onvermeld laten de Golden Years avonden, mede georganiseerd door onze vriend Wim.

En tot aan zijn heengaan is hij lid gebleven binnen de vriendschapsmuren van Fifty-One Sint-Truiden, waar Ine en ikzelf deze dagen de buitengewone stadswandeling met hem opnieuw hebben beleefd.

Er is een kernwoord, dat in elke vereniging, sociaal politieke omgeving, economische eenheid of relatie van wezenlijk belang is en dat is het woord vertrouwen. Zonder dat wederzijds vertrouwen en daarbij gelijktijdig respect voor ieders eigenheden kan de maatschappij niet functioneren. En Herman is zich daar ten strengste van bewust geweest en heeft altijd getracht in onze beweging dat uit te dragen. Maar daarbij ook gelijktijdig steeds coöperatief zoekend naar compromissen en de normen en waarden niet verliezend. Dat heeft er toe geleid dat wij een langdurige uitstekende vriendschap hebben mogen beleven, waar -zoals al gezegd - vandaag ook geen einde aan komt.

In vele formele en informele ontmoetingen werd deze vriendschap verder gekoesterd en talrijke bijeenkomsten hebben op gezette tijden tijdens de zondagen plaatsgevonden. En daarom wil ik graag nog een kernwoord noemen en dat is de gastvrijheid, die tekenend is voor Ariane en Herman. Talloze malen zijn we samengekomen in Glimes en vele prachtige ontmoetingen kunnen we ons daarover nu herinneren. Dat was vriendschap in de diepste en mooiste betekenis van dat woord.

Tijdens die bijeenkomsten genoot hij van zijn Jack Daniels en wij van de champagne, van de gesprekken aan tafel tijdens het diner en ook van de plaagstoten, die hij zelf uitdeelde en dat niet in het minst naar de “oranje aanwezigen”.

De vriendschap en samenkomsten hebben zich ook voortgezet nadat zijn formele verantwoordelijkheid binnen Fifty One ophield. Het sterkst wordt zulks gepresenteerd door de jaarlijkse periode in het geliefde Christal Hotel in Alte Adige, Obereggen bij de familie Thaler. Ook daar heeft Herman en dat samen met Ariane een beklijvende indruk achtergelaten en niet alleen binnen onze groep, maar ook ver daarbuiten. Zijn natuurlijke spontaniteit, zijn gemak contacten te leggen en zijn sportieve acties zijn de sterke sociale wapens, die hij bezat. Ik kan bij de sportieve acties en dat zonder hem tekort te doen stellen, dat hij het wandelen beter beheerste dan de golfwedstrijden.

Herman genoot van deze reis en deze dagen onder vrienden. En na het overlijden van Ariane toonde hij zijn groot aanpassingsvermogen en kwam hij samen met Raymond per auto naar Obereggen, terwijl de dames per trein of vliegtuig kwamen. Dit jaar was hij er niet bij om medische redenen en toch was hij er voor mij wel bij. In de diverse gesprekken viel zijn naam en steeds met de hoopvolle woorden ”maar volgende jaar is Herman er ook weer bij”. We weten dat het anders is gelopen

Samen hebben we ook het verdriet gedeeld van dierbaren en vrienden, die ons reeds zijn ontvallen.

Vandaag beseffen we dat het leven eindig is, maar gelijktijdig ervaren we ook dat de herinneringen oneindig blijven. En hopelijk vormen deze herinneringen nu en ook in de verder weg liggende perioden een blijvende steun. Wij verliezen daarom ook geen vriend, omdat hij door de vele herinneringen blijvend bij ons is.

De fijne, ernstige, warme en rijke herinneringen aan Herman draagt ieder op zijn eigen wijze mee. We nemen vandaag afscheid, maar niet van zijn persoonlijkheid, zijn positieve ingesteldheid, zijn betrokkenheid en spontaniteit en zijn bestuurlijke gaven.

Hij heeft zijn talenten tot leven gebracht in zijn onbeperkte activiteiten en in zijn aardse tijd.

Herman, we zullen je missen, maar vandaag, morgen, overmorgen en alle dagen van de ons nog toegemeten resterende tijd nooit vergeten.

Dank voor je beklijvende vriendschap, maar vooral voor je vertrouwen.

Rust zacht mijn waarde vriend.

Thijs Berben, Past-Gouverneur D102

Keerbergen, 30 september 2026